Poradniki

Jak czytać tabelę wypłat: najpierw jednostka, potem 10x

Stawka na linię a stawka rundy, współczynnik i bilans. Ten sam zapis 10x może oznaczać dwie różne kwoty.

Najważniejszą informacją w tabeli wypłat bywa mały dopisek pod liczbami. Określa jednostkę: stawkę na linię, całą rundę albo inną podstawę. Bez niej zapis 10x jest niepełny. Zacznij od dopisku, zanim porównasz największe współczynniki.

Ten sam współczynnik, dwa rachunki

Wyobraź sobie dwa wymyślone modele. W obu koszt rundy wynosi 2 jednostki, a tabela przy rozpatrywanej kombinacji pokazuje 10x. Pierwszy model ma dwadzieścia równych stawek na linie, po 0,1 jednostki. Jeśli współczynnik dotyczy stawki na pojedynczą linię, jedna taka kombinacja daje 10 × 0,1 = 1 jednostkę.

W drugim modelu instrukcja odnosi 10x do całkowitej stawki rundy. Wtedy ten sam zapis oznacza 10 × 2 = 20 jednostek. Różnica wynika z definicji podstawy. Nie wyciągaj z tego wniosku, że drugi model ma wyższe RTP: nie podaliśmy prawdopodobieństw ani pozostałych wypłat.

Ustal, co tworzy kombinację

Zanim użyjesz tabeli, sprawdź minimalną liczbę symboli, kierunek odczytu oraz warunek położenia. W modelu liniowym pięć identycznych ikon rozsianych po planszy nie musi utworzyć żadnej płacącej linii. W modelu klastrowym potrzebna może być połączona grupa. Model liczący symbole w dowolnych miejscach stawia inne wymaganie.

Zwróć też uwagę na nakładanie się kombinacji. Czy instrukcja wypłaca tylko najdłuższy układ na danej linii? Czy osobno sumuje kilka linii? Nie dodawaj automatycznie wartości dla trzech, czterech i pięciu symboli, jeżeli reguła przewiduje wyłącznie najwyższe dopasowanie.

Oddziel etap od całej rundy

W kolejnym ćwiczeniu jedna opłacona runda kosztuje 2 jednostki. Trzy rozliczenia w jej ramach dają kolejno 0,6; 0,4 i 1,4. Łączny zwrot wynosi 2,4, a bilans po koszcie to 0,4. Jeśli końcowy licznik pokazuje już 2,4, nie dopisuj ponownie trzech części, bo policzysz je dwukrotnie.

Mnożnik może być już uwzględniony w prezentowanej kwocie. Porównaj opis licznika z instrukcją. Przy prowadzeniu notatki przydają się osobne kolumny: wartość przed mnożnikiem, zastosowany współczynnik, wynik etapu i suma rundy. Pozostaw puste pole, gdy nie da się ustalić, którą wartość pokazuje interfejs.

Zmiana stawki wymaga ponownego odczytu

Tabela może prezentować współczynniki albo kwoty obliczone dla aktualnej stawki. Po zmianie podstawy zobacz, czy zmieniły się same liczby, podpis jednostki czy oba elementy. Zrzuty wykonane przy różnych ustawieniach nie muszą być sprzeczne. Do porównania potrzebujesz pełnego kontekstu obu widoków.

  • Zapisz koszt całej rundy i podstawę wartości z tabeli.
  • Ustal model kombinacji oraz wyjątki dla Wild i Scatter.
  • Rozdziel kwoty etapów od końcowej sumy.
  • Zaznacz, czy mnożnik został już zastosowany.
  • Oblicz bilans dopiero po odjęciu kosztu.

Sprawdź swój odczyt

Przy koszcie rundy 2 jednostek widzisz zwrot 1 jednostki. Czy to zysk? Nie: bilans wynosi minus 1. A czy sam wynik 10x dowodzi lepszej gry? Również nie. Teraz możesz przejść do rozróżnienia maksimum i RTP albo do mnożników, gdzie znaczenie ma kolejność działań.