Poradniki
Maksymalna wygrana a RTP: ten sam sufit, różne wyniki
Dwa proste modele pokazują, dlaczego maksymalny zwrot nie określa średniej ani częstości dużych wyników.
Hasło 100x opisuje górną granicę zwrotu, jeśli tak definiują je zasady. Nie zawiera informacji o szansie dojścia do tej granicy. Żeby zobaczyć różnicę, zbudujmy dwa sztuczne modele. Nie odwzorowują żadnego slotu; wszystkie ich założenia podajemy jawnie.
Model A: tylko zero albo sto
Jedna próba kosztuje 1 jednostkę. Zwrot wynosi 100 z prawdopodobieństwem 1%, a zero z prawdopodobieństwem 99%. Suma prawdopodobieństw to 100%. Oczekiwany zwrot jest równy 100 × 0,01 + 0 × 0,99 = 1 jednostka. Teoretyczny stosunek zwrotu do kosztu wynosi więc 100%.
Maksimum to 100, ale dodatni zwrot występuje tylko z prawdopodobieństwem 1%. Nie oznacza to jednego sukcesu w każdym kolejnym bloku stu prób. Opis rozkładu nie ustawia zdarzeń w kalendarzu. Nawet model ze średnią równą kosztowi może dać bardzo nierówny krótki przebieg.
Model B: ten sam sufit, inny rozkład
Koszt nadal wynosi 1. Ustalmy trzy możliwe zwroty: 100 z prawdopodobieństwem 0,1%, 1 z prawdopodobieństwem 80% i zero z prawdopodobieństwem 19,9%. Ponownie otrzymujemy łącznie 100%. Średnia wynosi 100 × 0,001 + 1 × 0,8 = 0,9 jednostki, czyli 90% kosztu.
Maksimum nie zmieniło się. Zmieniły się jego prawdopodobieństwo, średnia i częstość dodatniego zwrotu. Ta ostatnia wynosi 80,1%, lecz dodatni bilans po koszcie występuje tylko przy zwrocie 100. Zwrot równy 1 pokrywa koszt i daje bilans zerowy. Dlatego słowo „trafienie” wymaga definicji.
Cztery liczby odpowiadają na cztery pytania
- Maksimum: jak wysoki wynik dopuszcza dany model?
- RTP: jaki jest oczekiwany zwrot względem kosztu?
- Częstotliwość trafień: jak często zachodzi jasno zdefiniowane zdarzenie?
- Zmienność: jak bardzo wyniki rozchodzą się wokół średniej?
Nie da się odtworzyć pełnego rozkładu z samego maksimum. Nawet dodanie RTP zwykle pozostawia wiele możliwości. Żeby policzyć konkretną szansę, trzeba znać odpowiednie prawdopodobieństwo w modelu albo mieć dane umożliwiające jego ostrożne oszacowanie. Marketingowy współczynnik nie zastępuje tej informacji.
Przeczytaj również zakres limitu
W rzeczywistej instrukcji sprawdź, czy granica dotyczy pojedynczego rozliczenia, całej rundy, bonusu czy określonej funkcji. Czy jest zapisana jako kwota, czy jako wielokrotność stawki? Czy osiągnięcie limitu kończy pozostałe etapy? To pytania do konkretnego dokumentu, a nie zasady wspólne dla wszystkich gier.
Nie łącz też największego mnożnika symbolu z największym zwrotem całej gry. Mnożnik może działać na ograniczoną część wyniku albo podlegać osobnemu limitowi. Potrzebna jest kolejność obliczeń.
Co zapisać przy porównaniu
Wpisz pełny tytuł, wersję, jednostkę, zakres maksimum i źródło. Przy nieznanej częstości maksymalnego wyniku napisz „nieustalona”, zamiast przeliczać ją z RTP. W laboratorium rozrzutu możesz zobaczyć, jak zmiana rozkładu wpływa na przebieg. W artykule o histogramie znajdziesz sposób pokazania tego, co rzeczywiście zaobserwowano, bez traktowania największej liczby jako typowego rezultatu.
ReelAtlas